मुख्य सामग्रीवर वगळा

पोस्ट्स

जोपर्यंत दगडाच्या देवाला देणगी दिली जाईल तोपर्यंत उपासमारीने मारणाऱ्या गरिबांची संख्या कमी होणार नाही. माणसाला माणसात देव दिसला तरच ह्या पृथ्वीवर स्वर्ग अवतरेल आणि आपण चांगली संस्कृती रुजवू शकू. आज एकीकडे उपासमारी तर दुसरीकडे प्रचंड संपत्ती हि विसंगती दिसून येते. काही लोकांना पोटाची खळगी भरण्यासाठी दिवसभर काबाडकष्ट करावे लागतात तर काही लोक सात पिढ्या बसून खातील इतके कमावून बसलेले आहेत परंतु ते पोटभर खावू शकत नाहीत.
रास्तेसे चलते हुए मुझे एक आदमी मिला, वह पूरी तरह से जन्जिरोसे जकड़ा हुआ था। वह रस्तेका हर एक पत्थर उठता था और जन्जिरोको लगता था। मैंने उसे पूछा की तुम यह क्या कर रहे हो? वह बोला मैं परिस ढूंढ़ रहा हु। जिस दिन मुझे परिस मिलेगा, मैं इतनी सारी जन्जिरोंका सोना करके पूरी जिंदगी आरामसे रहूँगा । इतनी बात करके वह फिरसे परिस खोजते हुए आगे निकल पड़ा। कई दिनों बाद वही आदमी मुझे फिरसे मिला, इसबार उसके सभी जन्जिरोंका सोना हुवा था और उसके हाथ में एक लोहे का टुकड़ा था । मैंने उसे पुछा की अब तो सभी जन्जिरोंका सोना हुवा है अभी क्या ढूंढ़ रहे हो? वह रोता हुए बोला की उसे परिस तो मिला था पर पत्थर जंजीर को लगाकर फेकने की आदत इतनी हो गयी थी की उसने वह परिस भी कही फेक दिया था। अभी वही परिस फिरसे ढूंढ़ रहा हु। कुछ इसी तरह मनुष्य की जिंदगी गुजर रही है।
आज  अनेक  बुवा बाबा आपली शिष्य मंडळी जमा करून  व्यवस्थित  पैसे कमावत  आहेत . त्यांच्या शिष्यागणात  हुशार लोक  आपली पोळी भाजून  घेतात. कोणी आपला व्यवसाय  वाढविण्यासाठी कोणत्या तरी मार्गात  जातो . तर कोणी आपल्याला मान  मिळावा म्हणून  ह्या मार्गात आलेले दिसतात. बाबा सुद्धा अशा खुश्कामास्कार्याना आपल्या जवळ  सांभाळताना दिसतात. हे खुश्कामास्कारे हेच त्या बाबाचे बलस्थान असते. हे लोक  गरीब  भोळ्या भक्तांना बाबाची महती सांगून  त्यांना त्या जाळ्यात  ओढतात  आणि बाबासोबत  आपला व्यवसाय  वृद्धिंगत  करतात. काही बाबा तर कर्मकांडाची शिदोरी घेऊनच  अवतार घेतात. आणि शुद्धीवर येवू पाहणाऱ्या समाजाला...
खूप  कमावून  ठेवेले तर पुढची पिढी आळशी निघते, आणि बापजाद्यांच्या कमाईवर ऐश  करते. लायक  मुलगा  वडिलांच्या कामायीमध्ये आपल्या कर्तुत्वाने आणखी वृद्धी करतो. तर नालायक  मुले वडिलांची कमाई केवळ खर्च  करतात.
प्रत्येक गोष्टीची शास्त्रीय मीमांसा करून मगच ती गोष्ट करावी. सध्या मात्र सगळीकडे अंधानुकरण करण्याकडे माणसाचा कल आहे असे दिसून येते. यासंदर्भात एक गोष्ट आहे. एकदा एका आश्रमात एक महाराज होते. त्यांचे अनेक शिष्य तेथे विद्यार्जन करण्यासाठी तेथे राहत असत. महाराजांनि एक मांजर पाळलेली होती. ती मांजर आरती चालू असताना खूपच त्रास देत असे. म्हणून एकदा महाराजांनी एका शिष्याला आरतीच्या आधी ती मांजर बांधून ठेवायला सांगितली. महाराजांच्या आज्ञेवरून शिष्याने ती मांजर बांधून ठेवली आणि आरती झाल्यावर तिला सोडून दिले. झाले, तेंव्हापासून आरती करण्याआधी मांजर बांधायची प्रथा चालू झाली . कालांतराने महाराजांचे निधन झाले पण आरती पूर्वी...
नवीन व्याख्या - आपली गाडी थांबवून दुसर्याला पुढे जावू देणे याला म्हणतात संस्कृती . दुसर्यांबरोबर आपली गाडी पुढे नेणे म्हणजे प्रकृती. पण दुसर्याचा विचार न करता आपली गाडी पुढे नेणे म्हणजे विकृती.